| enkelvoud | meervoud |
| Infinitief | | |
| mener | |
| indicatif présent | | |
| (tegenwoordige tijd) | | |
| 1 | mène | menons |
| 2 | mènes | menez |
| 3 | mène | mènent |
| indicatif imparfait | | |
| (onvoltooid verleden tijd) | | |
| 1 | menais | menions |
| 2 | menais | meniez |
| 3 | menait | menaient |
| indicatif passé simple | | |
| - | | |
| 1 | menai | menâmes |
| 2 | menas | menâtes |
| 3 | mena | menèrent |
| indicatif futur | | |
| (toekomende tijd) | | |
| 1 | mènerai | mènerons |
| 2 | mèneras | mènerez |
| 3 | mènera | mèneront |
| conditionnel présent | | |
| (tegenwoordige tijd - voorwaardelijke wijs) | | |
| 1 | mènerais | mènerions |
| 2 | mènerais | mèneriez |
| 3 | mènerait | mèneraient |
| subjonctif présent | | |
| (tegenwoordige tijd - aanvoegende wijs) | | |
| 1 | mène | menions |
| 2 | mènes | meniez |
| 3 | mène | mènent |
| subjonctif imparfait | | |
| (onvoltooid verleden tijd - aanvoegende wijs) | | |
| 1 | menasse | menassions |
| 2 | menasses | menassiez |
| 3 | menât | menassent |
| impératif | | |
| (imperatief / gebiedende wijs) | | |
| 1 | --- | menons |
| 2 | mène | menez |
| participe présent | | |
| (onvoltooid deelwoord) | | |
| mannelijk | menant | menants |
| vrouwelijk | menante | menantes |
| participe passé | | |
| (vooltooid deelwoord) | | |
| mannelijk | mené | menés |
| vrouwelijk | menée | menées |